Competitie bij de buren

Tom Lodewijk speelde deze zomer competitie bij onze oosterburen. Hij vertelt hierna hoe hij dat heeft ervaren en wat volgens hem de belangrijkste verschillen zijn.

Wellicht zijn enige leden van onze vereniging op de hoogte dat er meerdere senioren competitie spelen in Duitsland. De groep van Piet, Floris en ikzelf, Tom Lodewijk. Dit niet omdat de Nederlandse competitie zo slecht is, maar vooral omdat je in Duitsland tegen leeftijdsgenoten kunt spelen, er wordt namelijk gespeeld vanaf de leeftijd 30+ , met steeds een nieuwe categorie om de vijf jaar.

Na een seizoen zomercompetitie (50+) gespeeld te hebben in Oldenburg zijn dit de belangrijkste verschillen die mij opgevallen zijn. Een competitieteam in Duitsland bestaat  in de zomer uit 6 spelers. Vaak worden er meerdere spelers aangemeld voor het team, die dan eventueel kunnen invallen, dit kan oplopen tot wel 20. Deze spelers worden aangemeld in een volgorde, waarin tijdens de competitie niet meer van afgeweken kan worden. Dus de nummer 3 kan nooit hoger worden opgesteld dan de nummer 2.
Er worden 6 singels en 3 dubbels gespeeld met in de derde set (helaas) een Match-tiebreak. Een team krijgt 2 punten bij een overwinning, nadeel hierbij is dat als het na de singels al 5-1 of 6-0 staat, de dubbels vaak niet worden gespeeld. Het Nederlandse puntensysteem, met een punt voor elke gewonnen wedstrijd zou beter zijn.

In Duitsland heb je altijd 3 banen om op te spelen, en zelfs voor de wedstrijden zijn er altijd banen vrij om je in te slaan. Het wachten op banen, zoals helaas vaak het geval is in Nederland, komt in Duitsland niet voor. Elke baan ligt apart, met een eigen hek, je hebt dus vrijwel geen last van de ballen van de naast gelegen banen.

Dit jaar speelden wij in de Regionalliga, de hoogste klasse, wat betekent dat je in heel Noord-Duitsland kunt spelen. De eerste wedstrijd was dus in Berlijn. Wel is het zo dat de wedstrijden altijd worden afgespeeld, desnoods in een hal, je hoeft dus niet terug te komen.
Gezellig koffie drinken is er in Duitsland niet bij, er is een snel handen schudden en dan inspelen. Na afloop maken ze dit ruimschoots goed met een heerlijke gezamenlijke maaltijd, waarbij het gastteam slechts 1 rondje drinken betaalt en de maaltijd aangeboden krijgt.

In sommige Duitse seniorenteams worden ook bepaalde spelers betaald, vaak niet door de club, maar door een plaatselijke sponsor. Het team dat in onze klasse kampioen is geworden, liet 2 voormalige ATP- spelers uit Barcelona overvliegen om voor hun de punten binnen te halen. Wel een mooie ervaring om tegen deze toppers te spelen.

Mijn eerste seizoen in de Duitse competitie is mij dus erg goed bevallen, er wordt serieus, op goed niveau getennist en is ook erg gezellig. Duitsers blijken toch humor te hebben. Er zijn plannen om in Nederland ook in meerdere leeftijdsklassen te gaan spelen, maar of dit werkelijk uitvoerbaar is, is de vraag.

Tom Lodewijk